Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Οκτώβριος, 2016

«Ζωή σε μαγικό χαλί», του δημοσιογράφου Μάκη Διόγου

Εικόνα
Μια συνομιλία του δημοσιογράφου Μάκη Διόγου, με τον συγγραφέα Δημήτρη Μαγριπλή που άφησε την Αθήνα για την Κυπαρισσία, για να συνδυάσει το γράψιμο με την καλλιέργεια της γης  Σχεδια τ. 42

«Δεν υπάρχει δύσκολο όταν κάτι το κάνεις με αγάπη. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση για κηπουρική πρόκειται. Αλλάζει ο κόπος. Ο ιδρώτας είναι περισσότερος στο χωράφι μα και ο πόνος περισσός στην ευθύνη για τα παιδιά του κόσμου. Ό,τι και να κάνει κανείς, για δουλειά πρόκειται και ευθύνη. Ό,τι επιθυμείς για σένα παραδίδεις στους άλλους και τούτο είναι φορτίο αλλά και ευχαρίστηση που την εισπράττεις μονάχα από ένα ευχαριστώ, αν και σπάνια δωρισμένο από τους πολλούς. Κοιμάσαι όμως τα βράδια». Τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον συγγραφέα και … αγρότη Δημήτρη Μαγριπλή που έχω την τύχη να γνωρίζω από τα «άγουρα» χρόνια της γυμνασιακής νιότης. Τότε που πιστεύαμε ότι με μια κόκκινη σημαία στο χέρι θα αλλάζαμε τον κόσμο. Πέρασαν χρόνια. Δεν αλλάξαμε τον κόσμο. Αντίθετα παλεύουμε να μην αλλάξουμε εμείς. Και ο Δημ…

«Καναπεδάκια της ανεργίας με βίωμα και φαντασία», της Πόλυ Κρημνιώτη

Εικόνα
Μια συζήτηση με την αρχισυντάκτρια της εφημερίδας "ΗΑΥΓΗ", Πόλυ Κρημνιώτη, για "Τα Καναπεδάκια της Ανεργίας"
 «Τα καναπεδάκια της ανεργίας είναι βρώσιμα και επιμελώς φροντισμένα» λέει ο Δημήτρης Μαγριπλής με αρκετή δόση χιούμορ. Βλέπετε, ο επιχειρηματίας, ο αγρότης, ο συμβασιούχος αλλά και οι ανίκητοι μηχανισμοί της ελληνικής γραφειοκρατίας, οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας και των λεγόμενων «κοινωνικών φορέων» έχουν τη δική τους θέση στο καινούργιο του βιβλίο. Και είναι τόσο «φροντισμένοι» όσο απαιτεί η σκιαγράφηση ενός γκροτέσκου ψηφιδωτού, που δεν απέχει πολύ από την ελληνική πραγματικότητα.
Ιστορίες από την αστική και την αγροτική Ελλάδα που διανύουν όλο το φάσμα της απόστασης από την υπερκατανάλωση μέχρι την κρίση και τα συνακόλουθά της συνθέτουν τον αφηγηματικό ιστό της νέας συλλογής διηγημάτων, τα οποία, σύμφωνα με τον συγγραφέα τους, «βοηθούν στην αναζωογόνηση της μνήμης» είναι, δε, απαραίτητα «στην επ-ανάσταση του υποκειμένου τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό …