Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Δεκέμβριος, 2015

Μικρές παραμυθίες

Εικόνα
Κατακόρυφη  κοντυλιά ανάμεσα στον αέρα και το απύθμενο βάθος. Με κύματα και αφρούς ολόγυρα. Άλογα αφηνιασμένα  καλπάζουν με ήχους πολέμου. Φωνές και ιαχές, γαλέρες του τρόμου, βαρβάρων ορδές. Επίπεδα με πράσινες κουβέρτες στρωμένες. Το κάστρο, λιμάνι των ερωτημάτων στον χρόνο των έντονων αντιθέσεων. Το μαύρο ως παιδί αφημένο απόλυτα και το κόκκινο στα ήθη και τα πάθη του. Αλήθεια, αν έσπαγε; Θα βυθιζόμασταν αμέσως στον υγρό τάφο. Κι αν μας κατασπάραζε; Τότε στο στόμα το γαλάζιο θα ξεπλέναμε τα ανομήματά μας. Στροφάδες, των αισθήσεων ζάλη. Ποιος μοναχός δεν άγιασε με τις σκέψεις σου; Ποιος άνεμος δεν σε άγγιξε; Ποια νύχτα του χειμώνα  νύχτωσε χωρίς καντήλια; Και το σύννεφο πόσες φορές δεν σε έπλυνε; Δεν γέμισε τα πηγάδια σου; Δεν έφερε ξεκούραση στο θάνατο; Στροφάδες του νου, του ονείρου, της αγάπης απόλυτη αφιέρωση.


Δ. Γ. Μαγριπλής: Μια κριτική ανάγνωση στο βιβλίο του Διονύση Σέρρα, «Οι κήποι της Απόδρασης. Ποιήματα 1992 – 2007», Γαβριηλίδης, Αθήνα 2007, σσ. 100, ISBN: 978-960-336-243-2 (το βιβλίο κοσμούν δύο χαρακτικά έργα της Άριας Κομιανού).

Εικόνα
Για τον   Διονύση Σέρρα έχουν γραφτεί αρκετές κριτικές[1], που νομίζω ότι καταγράφουν και αναλύουν φιλολογικά το έργο του. Φυσικά στέκονται, όπως συνηθίζεται άλλωστε στους φιλολογικούς κύκλους, σε ζητήματα γραφής, επιρροές, επιδράσεις και εντάξεις του ποιητή σε ευρύτερους κύκλους. Και εδώ δεν χωρεί αμφιβολία. Άλλωστε και ο ίδιος ο ποιητής μαρτυρά(με τις αφιερώσεις του ), επιδράσεις από τον Δ. Σολωμό, τον Α. Κάλβο, τον Ο. Ελύτη και τον Ο. Σαίξπηρ, με μότο του οποίου ξεκινά αυτή την περιπλάνηση της γραφής του σε ένα κόσμο που με άφησε άφωνο. Φυσικά αρκετοί συνταξιδιώτες  σε αυτό το ιδιαίτερο μονοπάτι της ποίησης τον συντροφεύουν: ο Π. Καποδίστριας, ο Σ. Καψάσκης, ο Σ. Καβαδίας, ο Δ. Βλάχος, ο Δ. Μουσμούτης, ο  Μ. Χατζιδάκις, η ζωγράφος Κ. Χαριάτη – Σισμάνη, η χαράκτρια Άρια Κομιανού, ο ζωγράφος Δ. Παπαδάτος και αρκετοί ανώνυμοι, μα  επώνυμοι για την καρδιά  του, με εξέχουσα την σκιά της  μητέρας του. Ο ποιητής : «Σχεδόν απρόσμενα γεννήθηκε / σε νύχτα Διχασμού / και με πνοές της αντοχής …