Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Απρίλιος, 2013

Κι όμως κάτι μας έλειπε

Εικόνα
Του Δημήτρη Γ. Μαγριπλή

"Για να ξαναθυμηθούμε τις "ΚΡΥΦΕΣ ΕΝΟΧΕΣ" και να μπούμε στο πνεύμα της
Αναστάσεως που πλησιάζει"





Από πρωίας χτυπούσαν χαρμόσυνα οι καμπάνες. Κόσμος πήγαινε - κόσμος
ερχόταν με κάθε λογής μέσον. Η πλατεία γεμάτη . Μια αγωνία στα πρόσωπα
όλων πρόδιδε το νέο.
Ο νέος μητροπολίτης θα έφτανε από στιγμή σε στιγμή στην πόλη μας. Και
όντως,γύρω στις δέκα, με ένα ψιλόβροχο και τον ήλιο να κρύβεται, δύο
λιμουζίνες κατάμαυρες σταμάτησαν την πορεία αρκετών άλλων κρατικών
αυτοκινήτων που περικύκλωσαν το σιντριβάνι της κώμης.
Η αλήθεια είναι πως, όσο κι αν είχαμε προετοιμαστεί, μας έπιασε η
άφιξη εξαπίνης. Η μικρή ομάδα με τους φουστανελοφόρους ντόπιους λίγο
έλειψε να αποδώσει τιμές από το μπουγατσάδικο της γωνίας. Ευτυχώς ο
τελετάρχης, ο καθ' όλα σεβαστός κύριος Ερίφης, με τον γνώριμο
ευγενέστατο τρόπο του τους ειδοποίησε.
- Ξυπνάτε, ορέ ζαγάρια, ακούστηκε βροντερά και ευθύς βρέθηκαν
παρακείμενοι του καταστόλιστου εκλεγέντος.
Έτσι με μπαταριές από καριοφίλια προγονικά…

Φράουλες στο Σύνταγμα

Εικόνα
Του Δημήτρη Γ. Μαγριπλή



Με πήρε τηλέφωνο νωρίς το απόγευμα.

-Πάμε πλατεία;

Δεν δίστασα ούτε στιγμή. Ήθελα να την δω. Ετοιμάστηκα και πήρα ότι μπορούσα. Κατέβηκα τρέχοντας τις σκάλες αλλά το μπλόκο με περίμενε στην είσοδο.

-Κυρία Μαργαρίτα, έχεις δίκιο, είπα με αποφασιστικότητα. Εδώ  και τώρα. Να!, έκανα και τις έδωσα το βιβλιάριο στα χέρια.

-Τι είναι αυτό;, μου φώναξε, δεν είμαι  ΙΚΑ.

-Θα σε ξεπληρώσω μέχρι αύριο, κράτα το σαν ενέχυρο.

 Έφυγα σίφουνας για το περίπτερο. Δεν  είχα ούτε τσιγάρο.

-Πέτρο το ξέρω, είπα με αληθινή συντριβή.  Αυτός με κοίταξε στα μάτια και κάτι ψιθύρισε. Είχα τόσο αγχωθεί που δεν κατάλαβα.

-Αύριο, αύριο στο υπόσχομαι. Πήρα το πακέτο και άφησα την ταυτότητα.

-Τι κάνεις ρε; , πας καλά.

-Για να δεις ότι δεν σου λέω ψέματα. Μέχρι αύριο.

Ψάχτηκα στις τσέπες. Ούτε ένα νόμισμα. Πεινούσα. Μπήκα στο φούρνο. Άφησα και το τελευταίο έγγραφο – ένα διαβατήριο που έβγαλα το καλοκαίρι , αχρησιμοποίητο-  και πήρα μια τυρόπιττα και ένα γάλα. Αισθάνθηκα πασάκος και ρούφηξα με βουλιμί…

Μετά το κούρεμα έρχεται η φάπα

Εικόνα
Του Δημήτρη Γ. Μαγριπλή

"πάντα η επιστροφή από τον κουρέα είχε και την ανάλογη καρπαζιά της"





Από μικρός είχα αντιπάθεια στο κούρεμα. Αυτό ξεκίνησε με την πρώτη τάξη του δημοτικού. Όσο κι αν προσπάθησε η μάνα μου να το παρακάμψει, η διαταγή ήταν ρητή. «Με την ψιλή». Τι να κάνουμε λοιπόν, επήγαμε στον μπαρμπέρη της γειτονιάς. Έκλεισα τα μάτια και άκουγα το μονότονο ήχο της μηχανής. Όπως στο γήπεδο, ένοιωθα να ανοίγουν διάδρομοι στην επιφάνειά μου. Μετά από λίγο κάποιες λεπτομέρειες και να σου έτοιμος. Με την έξοδο γύρισα και  αποχαιρέτησα τα μαλλάκια μου.   Τα έβλεπα να πέφτουν στον κάδο. Ήταν  σαν την βιβλική περικοπή. Έχασα την δύναμή μου. Άσε που κρύωνα κιόλας.
- Ιδέα σου είναι, μου εξήγησε η μητέρα μου  και με πέρασε στο απέναντι ζαχαροπλαστείο για προφιτερόλ. Τα καλύτερα γλυκά στο Κουκάκι.
Την επομένη σηκώθηκα πρωί. Με την τσίμπλα στο μάτι και γκρίνια πολλή, φόρεσα την μπλε μακριά ποδιά, με τον άσπρο γιακά. Μου έριξε λίγο νερό στον γλόμπο και κίνησα για το σχολείο…