Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Οκτώβριος, 2012

Κριτικές Προσεγγίσεις στον Ορθόδοξο Πολιτισμό. Όψεις του Ελληνικού παραδείγματος

Εικόνα
  Του  Δ. Γ. Μαγριπλή (επιμέλεια)

Το βιβλίο αποτέλεσε το βασικό εγχειρίδιο για τη διδασκαλία του μαθήματος «Σύγχρονος Ελληνικός Πολιτισμός» (12Ε20) που διδάχθηκε στο χειμερινό εξάμηνο του έτους 2007-8στο τμήμα “Ιστορίας – Αρχαιολογίας – Διαχείρισης Πολιτισμικών αγαθών” του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.




Συνοπτική ανάλυση: Το  σύγχρονο κοινωνικό περιβάλλον χαρακτηρίζεται από την παγκοσμιοποίηση στο επίπεδο της οικονομίας και της ιδεολογίας του κόσμου ως προϊόντος στα πλαίσια των διανθρώπινων σχέσεων αλλά και της διαπλοκής  των κοινωνικών θεσμών. Έτσι ιδεολογία και πίστη, θρησκεία και έθνος, σχέσεις εκκλησίας και πολιτείας, πολιτικός και πνευματικός λόγος, επαναπροσδιορίζονται και συνιστούν καίριες ψηφίδες στη νοηματοδότηση της συλλογικής ζωής στη φάση της μετανεωτερικότητας, αλλά και γενικότερα στο δρόμο για μια παγκόσμια δημοκρατική, πολυπολιτισμική  και ειρηνική ανθρωπότητα. Το τελευταίο αποτελεί αισιόδοξη προοπτική, δεδομένων των νέων παγκόσμιων συνθηκών, αλλά και της παραμέτρου ότι πάντ…

Ιπτάμενος και ανεξέλεγκτος

Εικόνα
Του Δημήτρη Γ. Μαγριπλή



Οι μόνοι που δεν φουσκώνουν μπαλόνια, στο σπίτι, είναι η γιαγιά και τα εγγόνια της. Προτιμούν να τους τα φουσκώνουν οι άλλοι. Το αναλαμβάνω πάντοτε, ως αρμοδιότητα.

Έχω φουσκώσει αμέτρητα. Κίτρινα, κόκκινα, μπλε, ακόμη και μαύρα. Φτάνουν όλα ως το ταβάνι. Γκελάρουν και ξαναγυρίζουν πίσω. Συνήθως  έρχονται κατευθείαν σε χέρια. Καμιά φορά  στο γύρισμα σκάζουν σε κεφάλι. Ακούγεται ένα «μπαμ» και γελάμε όλοι. Ευθύς αμέσως φουσκώνω άλλο και το παιχνίδι συνεχίζεται. Συμμετέχουν όλοι, αρκεί το μπαλόνι να μην πέσει στο πάτωμα.

Εκείνη τα μέρα δεχτήκαμε ήττα. Από την αρχή κάτι με ξένιζε. Χρώμα που είχε…πράσινο σαν χλόη που δίψαγε. Παρά την εντύπωση, το σηκώσαμε ψηλά. Χτύπησε οροφή και στην πρώτη υποδοχή, η γιαγιά απάντησε αδύναμα. Ένα - μηδέν. Τα βάλαμε με την παίκτρια και απαιτήσαμε μεγαλύτερη προσοχή από όλους. Στον δεύτερο γύρο, η μικρή προσπάθησε,  μα πάλι χάσαμε.

– Τρίτη και φαρμακερή, φώναξε ο Γιωργάκης.

Ακροβολιστήκαμε στο δωμάτιο, κοιτούσαμε όλοι ψηλά. Με ένα φοβερό μ…

Η Ιδεολογία στο χρόνο μέσα από εκφάνσεις του πολιτιστικού φαινομένου

Εικόνα
Του Δ.Γ. Μαγριπλή (επιμέλεια)        

Το βιβλίο αποτέλεσε ένα από τα βασικά  εγχειρίδια για τη διδασκαλία του μαθήματος  «Ιστορία του Πολιτισμού: Ιδεολογικά Ρεύματα στη σύγχρονη Ελλάδα» (12Ε1 – 8) που διδάχθηκε στο χειμερινό εξάμηνο του έτους: 2009 – 10, στο τμήμα “Ιστορίας – Αρχαιολογίας – Διαχείρισης Πολιτιστικών Αγαθών” του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Επίσης το βιβλίο αποτέλεσε  βασικό εγχειρίδιο για τη διδασκαλία του μαθήματος «Δυτικός Πολιτισμός» (ΠΟΛ 251) που διδάχθηκε στο εαρινό εξάμηνο του έτους: 2011 – 12, στο τμήμα “Βαλκανικών Σπουδών” του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας   



Συνοπτική ανάλυση: Ο τόμος για την «Ιδεολογία» αποτελεί τον τρίτο τόμο της επιστημονικής σειράς Θεός – Άνθρωπος – Κοινωνία και  μια πραγματική πρόκληση για όλους τους συμμετέχοντες. Και τούτο γιατί στις μέρες μας οι ερευνητικές  αναφορές σε έννοιες  όπως η παραπάνω δεν αποτελούν μόνο μια απλή αναζήτηση στον ιστορικό χρόνο αλλά συνιστούν και μια εκ νέου οριοθέτηση ενός, μέχρι πρόσφατα, έντονα ιδεολογικοποι…

Καταιγίδα

Εικόνα
Του Δημήτρη Γ. Μαγριπλή



Φοβάμαι τους κεραυνούς. Το ομολογώ. Εκείνο το ξαφνικό τράνταγμα της ησυχίας όχι μόνο με αλαφιάζει  αλλά μου ξυπνάει πρωτόγονα συναισθήματα επιβίωσης. Τρέχω να μπω στο σπίτι, ή  τυλίγομαι στα σκεπάσματα αν τύχει και έχω την ευκαιρία. Γενικά ξέρω ότι πρόκειται για αδυναμία και προσπαθώ να το ξεπεράσω. Κάθε Σεπτέμβρη κάνω προετοιμασία. Γράφω σε μια ταμπέλα «έρχεται» και την κρεμάω επάνω στο ψυγείο με μαγνητάκια. Έτσι κάθε που πάω να πάρω κάτι, το βλέπω και σχετικά ετοιμάζομαι.
Εφέτος όμως τα χτυπήματα ήταν απανωτά. Έχουμε γίνει ημιτροπική ζώνη και οι καταιγίδες είναι δεδομένο. Έρχονται από νοτιοδυτικά και ρίχνονται ξαφνικά πάνω μας. Τι να προλάβεις; Μένεις αποσβολωμένος και κρύος. Τη μοναδική μέρα που την γλύτωσα ήταν Δευτέρα. Καθόμουν και κοίταγα το πέλαγο, κατά την Ζάκυνθο. Ένα  τεράστιο μαύρο σύννεφο κάλυψε όλη τη δύση. Μετά από ένα κατακόκκινο φόντο, στο διάστημα μεταξύ φωτός και σκότους, κάτι τεράστιες φυσούνες ακούμπαγαν την επιφάνεια της θάλασσας. Είχα και τη…

«Όψεις του πολιτιστικού φαινομένου: Επιστημολογικές προσεγγίσεις του Θανάτου και της Ζωής»,

Εικόνα
Του Δ. Γ. Μαγριπλή (επιμέλεια)

Το βιβλίο αποτέλεσε βασικό εγχειρίδιο για τη διδασκαλία του μαθήματος  «Ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις στην Κοινωνική Εργασία» που διδάχθηκε στο χειμερινό εξάμηνο του έτους 2010-1 και 2011 – 2, στο τμήμα “Κοινωνικής Εργασίας” του Α.Τ.Ε.Ι. Πάτρας.





Συνοπτική ανάλυση
Πρόκειται για μια συλλογική προσπάθεια όπου  ερευνητές από διαφορετικές μεθοδολογικές και επιστημονικές αφετηρίες καταγράφουν και στοχάζονται την έννοια του θανάτου. Ο τόμος έχει χωριστεί σε τέσσερα κεφάλαια, δίνοντας στον αναγνώστη την ευκαιρία εντρύφησης σε διαφορετικά πεδία προβληματισμού. Συγκεκριμένα:

  Στο πρώτο κεφάλαιο ιχνηλατείται ο θάνατος στην δημόσια σφαίρα. Και τούτο επιδιώκεται μέσα από τα άρθρα: «Κοινωνικές καταγραφές του θανάτου από το Βυζάντιο έως σήμερα στην Ελληνική πραγματικότητα» (Δ. Γ. Μαγριπλής), «Αξία της ζωής και την απαξία του θανάτου στα Δημοτικά τραγούδια» (Α. Ν. Δουλαβέρας), «Ο Θάνατος ως Show, ως Καταναλωτικό Αγαθό: Η περίπτωση της έκθεσης “Body Worlds”» (Γ. Τ. Αλεξιάς)

Το Χάνι

Εικόνα
Του Δημήτρη Γ. Μαγριπλή

Την περίοδο της κρίσης το υπουργικό επιτελείο αποφάσισε να περικόψει τα πάντα. Αρκούσε, όπως όλα έδειχναν, να εξασφαλιστεί η καταβολή των μισθών και των συντάξεων. Η  εικοστή δόση ήταν προ των πυλών. Απλά, απαιτούσε κάποια νέα μέτρα.
Φυσικά δεν υπήρχαν περιθώρια νέων περικοπών, ή φορολογικών νεωτερισμών. Αυτό δεν το επέτρεπε ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων, που είχε περιοριστεί στο ελάχιστο. Τον ακριβή αριθμό δεν τον γνωρίζαμε αλλά ξέραμε, ότι ακόμη και τα σχολεία λειτουργούσαν με την εθελοντική συμμετοχή και συμβολή, μορφωμένων μακροχρόνια ανέργων. Υπήρχε μάλιστα και επετηρίδα. Κάποιοι φυσικά, εμποτισμένοι με την ελληνική συνήθεια, που καμία κρίση δεν μπόρεσε να αποβάλλει, κατάφερναν να προσπερνούν την σειρά προτεραιότητας και να αποκτούν το δικαίωμα στην απασχόληση, γρηγορότερα. Το αντίτιμο ένα πιάτο φαί. Προσωπικά δεν γνώριζα κανέναν του καθεστώτος.  Έτσι συνέχεια με προσπερνούσαν. Περιοριζόμουν λοιπόν στην κηπουρική.
Ομολογώ ότι κατάφερα να έχω οικιακή οικονο…

«Στα τέταρτα του χρόνου», Δημήτρης Γ. Μαγριπλής, Εκδόσεις Σταμούλης Αντ.

Εικόνα
Χρώμα και λόγος
Αγγελική Κοκονάκη: Προσκυνηματική έξοδος. Δημήτρης Γ. Μαγριπλής: Στα τέταρτα του χρόνου

Δημήτρης Γ. Μαγριπλής
ζωγραφική: Αγγελική Κοκονάκη

Σταμούλης Αντ., 2010
96 σελ.
ISBN 978-960-6887-33-8


Η συνεργασία με ένα εικαστικό αποτέλεσε για μένα μια πρόκληση, όχι μόνο για το τελικό αποτέλεσμα, μα για τη διαδρομή και την επικοινωνία με ένα μονοπάτι της ανθρώπινης φαντασίας που δύσκολα θα έλεγα το κατέχω και φυσικά το κρίνω. Η επικοινωνιακή δυνατότητα όμως, που μας έδωσε η έκδοση της πρώτης λογοτεχνικής μου απόπειρας, με οδήγησε να καταλήξω ότι είτε μέσα από το χρώμα, είτε μέσα από τον ποιητικό ή λογοτεχνικό λόγο γενικότερα, μπορούμε, όπως τονίζει και η Αγγελική Κοκονάκη, να μιλήσουμε για κάτι που φαντάζει ορθολογικά αδύνατο. Πόσο μάλλον όταν ο όποιος βιωματικός δρόμος, μέσα από την τέχνη, καταλήγει σε συγγενικές ονειρικές προτυπώσεις. Τότε επέρχεται η έκπληξη.


Έτσι το «Στα τέταρτα του χρόνου», μια αυτοτελή ποιητική απόπειρα, εντάσσεται στην «Προσκυνηματική έξοδο» της φίλης ζωγράφου.…

Τι βλέπεις Θοδωράκη;

Εικόνα
Του Δημήτρη Γ. Μαγριπλή




Πάνω που μάδαγα την μαργαρίτα και δεν μου έβγαινε, άρχισα ν’ απελπίζομαι. Σηκώθηκα, πήρα την κατηφόρα και έφτασα πρώτος στην πλατεία. Αμέσως μετά με ακολούθησε ο ίσκιος μου. Φλαπ! κολλήσαμε πριν το περίπτερο και αποφασίσαμε να σταθούμε μπροστά στις φυλλάδες.

Μνημόνιο ή καταγγελία; Δεν υπήρχε λουλούδι για δείγμα και έτσι το τσίπουρο ήταν βάλσαμο. Μετά το τρίτο άρχισαν οι έντονες συζητήσεις και στο πέμπτο έγιναν ακόμη πιο προσωπικές. Αγαπηθήκαμε. Ο Ευρωπαίος με τον Έλληνα και ο δεξιός με τον αριστερό ψάλτη. Κάτι τα κεφτεδάκια, κάτι η σαρδέλα η παστή, όλα καλά και ύστερα από την επικοινωνία, βρέθηκα σπίτι μεσημέρι και με καυτό ήλιο στο πρόσωπο. Χάθηκα λοιπόν για κάμποσο και εκεί που άκουγα νερά να κελαρύζουν και κότσυφες να λαλούν, είδα τον καπετάνιο αρματωμένο και πίσω του ασκέρι ολόκληρο.

Πού πάτε παλικάρια;

Πάμε για να πατήσουμε την Τριπολιτσά, μου είπαν με μία φωνή.

Δεν ήταν μακριά. Φόρεσα σαγιονάρες, πήρα και μια αξίνα στον ώμο και κίνησα. Πηγαίναμε λοιπόν δρό…

Μαθήματα Κηπουρικής

Εικόνα
Το πρώτο βιβλίο μου εκδόθηκε το 2007 με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Φώτης Αδάμης.


Ιστορίες του χθες και του σήμερα με φόντο την όμορφη Κυπαρισσία της Αρκαδιάς και με ήρωές τους απλούς, καθημερινούς ανθρώπους, ορμώμενους και εμπνευσμένους, όμως, στις πράξεις τους από διαφορετικά ο καθένας κίνητρα -άλλοτε τα πιο υψηλά και άλλοτε τα πιο ευτελή.  Έτσι που όλοι μαζί να συνθέτουν την ποικιλομορφία του ανθρώπινου παλίμψηστου και μέσα από την αμεσότητα και δραστικότητα της περιγραφής τους να γίνονται οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, κρατώντας συνάμα το ενδιαφέρον μας αμείωτο μέχρι τέλους.